Sporen en zelfbeelden

Ik zie verandering als een constant herordenen. Ons ‘zelf’ is
nooit leeg. Het is een rijk mozaïek van afdrukken en herinneringen die altijd bij ons blijven.

Dit werk, ‘Sporen’, is mijn fysieke studie van die blijvende aanwezigheid. Ik werk met porselein: puur, gehard door het vuur, en tegelijk heel gevoelig. Het vertelt hoe onze krachten en kwetsbaarheden altijd samen gaan.

De oorspronkelijke, gebakken vorm heb ik achtergelaten, maar de afdruk is de nieuwe ruimte geworden. Deze onregelmatigheid is de herinnering die nu mijn basis vormt.

Mijn werk is een uitnodiging: je hoeft de fragmenten van je verleden niet te wissen. Je leert ze anders samen te voegen, anders te rangschikken, anders op te bouwen.

Die zoektocht naar een nieuwe compositie van fragmenten zet ik nu verder in mijn meest recente werk, waarbij ik foto’s
op een nieuwe manier met elkaar verbind en een nieuwe dialoog creëer.

Ik nodig je uit: kijk met een zachte blik naar de afdrukken die jou hebben gevormd.