Echo van een contour

Echo van een contour

Ik zie herinneringen als contouren: niet scherp omlijnd, maar voortdurend verschuivend. Wat ooit helder was, vervaagt; wat verloren leek, duikt plots weer op in een nieuwe vorm.

In dit werk onderzoek ik hoe herinneringen zich hechten aan vormen, materialen en sporen. De gevonden moedercontour werd mijn vertrekpunt — een tastbare herinnering — waarna ik op zoek ging naar echo’s ervan: vormen die resoneren met gelijkaardige ervaringen, aanrakingen, en momenten van nabijheid.

Gevonden voorwerpen, ooit betekenisloos, worden dragers van herinnering. Door ze te transformeren, laat ik zien hoe verleden en heden in elkaar overvloeien. Hun contouren verschuiven, net als herinneringen die zich blijven herschikken in het geheugen.

Deze serie is een stille dialoog tussen wat was en wat nog blijft natrillen. Ik nodig je uit te kijken naar wat achterblijft — naar de contouren van wat ooit is aangeraakt — en te voelen hoe herinnering zich telkens opnieuw vormt in wat we vasthouden, loslaten en hervinden.