Over Meike Janssens

Ik geloof dat we onderweg onze creativiteit zelden verliezen. Wat we wél verliezen, is de toestemming om nieuwsgierig te blijven.

Daarom bouwde ik een atelier waar dat mag. Om te spelen zonder doel en om iets te maken zonder dat het ergens toe hoeft te leiden. Om opnieuw te beginnen, om te dwalen en om de wereld opnieuw met verwondering te bekijken.

Dat verlangen ontstond al lang voor mijn onderneming.

Als kind droomde ik van een plek waar creëren draaide om samen ontdekken en voelen. Een plek waar een traan even welkom was als een lach, waar boosheid een plek kreeg en waar verwondering niet werd weggewuifd als iets kinderachtigs.

Zo’n plek vond ik toen niet.

Dus ben ik ze later zelf beginnen maken, eerst voor kinderen, daarna voor volwassenen en uiteindelijk ook voor mezelf.

Mijn werk gaat over meer dan art journaling of een keramiek workshop

Dat zijn de materialen waarmee we werken.

Door de jaren heen ben ik iets beginnen opmerken. Mensen die mijn atelier binnenstappen, zien vaak vooral wat niet lukt.

“Ik ben niet creatief.”

“Dat van haar is veel mooier.”

“Ik kan dit niet.”

Toch gebeurt er bijna elke workshop hetzelfde. Er komt een moment waarop iemand vergeet dat hij beoordeeld kan worden. Iemand begint te experimenteren, lacht omdat iets mislukt en verliest de tijd uit het oog, en zegt achteraf: “Ik wist niet dat dit nog in mij zat.”

Dat zijn de momenten waarvoor ik dit atelier gebouwd heb.

Mijn achtergrond in kunst, creatieve therapie, systemisch werken en positieve psychologie helpt daarbij.

Mijn belangrijkste instrument is kijken en nieuwsgierig zijn.

Ik zie vaak iets in mensen wat zij zelf al lang niet meer zien. Dat komt niet doordat ik beter kijk, maar doordat we allemaal blind worden voor wat elke dag vanzelfsprekend lijkt.

Het atelier en Creanaut zijn twee deuren van hetzelfde huis

Soms zoek je een plek om te spelen en opnieuw verwonderd te raken. Dan ontmoet je me in het atelier.

Soms zit je dieper vast en wil je begrijpen wat er onder de oppervlakte beweegt. Dan ontmoeten we elkaar bij Creanaut.

Beide vertrekken vanuit dezelfde overtuiging: creativiteit is een manier van aanwezig zijn en geen talent dat je hebt of niet hebt.

Buiten het atelier word ik gelukkig van

Berlijn, van musea waar je uren mag dwalen, van koffiekoppen uit eigen porselein en van mensen die durven zeggen: “Ik weet het nog niet.”

Ik koop te veel penselen, kan minutenlang kijken naar een schaduw op een muur en geloof dat schoonheid vaak schuilt in dingen die anderen voorbijlopen.

Misschien is dat wel waarom ik doe wat ik doe. Ik wil plekken creëren waar mensen opnieuw leren kijken: naar materiaal, naar de wereld en uiteindelijk ook naar zichzelf. Waar makers, denkers, dromers en verwonderaars zich welkom voelen, precies zoals ze zijn.