Workshop creativiteit in Gent: waarom creëren een oerbehoefte is en minder talent
Door Meike Janssens | Atelier Gent
Herken je dat kriebelen?
Dat gevoel dat er iets wil bewegen, maar je weet niet goed wat. Dat je handen soms gewoon iets willen doen. Maken. Tekenen. Kneden. Zonder plan, zonder doel — gewoon omdat het moet.
En dat je dat kriebelen al jaren negeert. Te druk. Te moe. Niet creatief genoeg.
Dat laatste klopt niet. En ik weet dat — niet alleen vanuit theorie, maar vanuit honderden uren in mijn atelier in Gent, waar ik mensen zie binnenkomen met dat gevoel en vertrekken met iets wat moeilijk te benoemen is maar wel voelbaar is.
Dat kriebelen is geen hobby-verlangen. Het is een oerbehoefte.
50.000 jaar geleden klom iemand een grot in
Meer dan vijftigduizend jaar geleden klom iemand een grot in. Geen makkelijke grot — diepe, donkere gangen waar je moest kruipen en klauteren. Met een primitieve lamp: een stuk rots of schelp gevuld met dierlijk vet, met een pit van mos of haar. Weinig licht. Beperkte tijd.
Ze mengden hun eigen verf — oker, houtskool, dierlijk vet — en brachten die met hun vingers aan op een natte, ongelijke rotswand. Ze drukten hun hand tegen de steen en bliezen kleurstof eromheen.
Niet omdat ze kunstenaar waren. Niet omdat ze talent hadden. Maar omdat er iets in hen wilde bewegen dat nog geen woorden had.
Archeoloog Dean Snow van de universiteit van Pennsylvania onderzocht prehistorische handafdrukken in acht grotten in Frankrijk en Spanje. Zijn conclusie: de meeste van die handafdrukken zijn waarschijnlijk van vrouwen — af te leiden uit de verhouding tussen wijs- en ringvinger.
Het zijn theorieën, geen zekerheden. Maar het beeld dat het misschien de vrouwen waren die uitverkoren werden om te tekenen — de beste tekenaar van de stam, degene die het verhaal bewaarde — is een beeld dat bij mij blijft hangen.
Ze klommen naar binnen met hun zelfgemaakte lamp. Weinig tijd voor het vet op was. Ze tekenden snel, precies, in het halve donker.
En wat ze maakten, is er nog. Meer dan vijftigduizend jaar later.
Waarom maakten ze het?
Onderzoekers zijn het er niet over eens. Maar er zijn twee theorieën die me raken.
De eerste: angst. Voor de mammoet, voor wat hen omringde. Tekenen gaf die angst een plek. Door het dier op de wand te zetten, maakten ze het minder groot. Minder bedreigend. Een manier om iets wat te groot was voor woorden, toch een vorm te geven.
De tweede: ze wilden gewoon zeggen — ik was hier.
Beide theorieën zeggen hetzelfde: mensen maakten omdat ze iets moesten kwijt. Iets wat te groot, te complex, te intens was voor woorden alleen.
Dat is niet veranderd.
Tijdens mijn opleiding positieve psychologie leerde ik hoe diep creativiteit geworteld is in menselijk welzijn. Niet als luxe of hobby — maar als basisbehoefte. Iets wat mensen altijd al hebben gedaan en altijd zullen blijven doen. Niet ondanks moeilijke omstandigheden, maar precies dankzij.
Je hoofd weet het. Je handen weten het ook.
We leven in een tijd waarin het hoofd alle zendtijd krijgt. Analyseren. Plannen. Oplossen. Verwerken. Doorgaan.
Dat hoofd is niet het probleem — het is een krachtig instrument. Maar het is niet het enige instrument.
Je handen weten ook dingen. Je lichaam weet ook dingen. En soms — zeker als het hoofd te vol is, te snel draait, of al weken op volle toeren staat — is de kortste weg naar rust niet via nóg meer denken. Maar via maken.
Ik zie het bijna elke week in mijn atelier.
Iemand komt binnen met strakke schouders en een hoofd vol gedachten. Ze weten niet goed wat ze verwachten. Ze zeggen soms: “Ik ben eigenlijk niet zo creatief.” Twintig minuten later, met verf aan hun handen of klei onder hun vingers, verandert er iets. Niet spectaculair. Maar voelbaar.
De ademhaling zakt. De schouders zakken. De gedachten worden stiller.
Niet omdat er iets is opgelost. Maar omdat de aandacht is verschoven.
Materiaal liegt niet. Het laat zien wat er is.
“Ik ben niet creatief” — waarom die zin niet klopt
Dit is de zin die ik het vaakst hoor als mensen voor het eerst een workshop creativiteit bij mij volgen.
Ik glimlach er altijd een beetje bij. Niet omdat ik die zin niet serieus neem. Maar omdat ik weet wat er bijna altijd op volgt — twee uur later, met verf aan de handen:
“Ik wist niet dat ik dit nog in mij had.”
Creativiteit is geen talent. Het is een manier van aanwezig zijn. Iets wat in elk mens leeft en alleen ruimte nodig heeft.
Denk aan die vrouw in de grot. Die haar eigen verf mengde met oker en houtskool. Die snel moest zijn omdat het vet bijna op was. Die haar hand tegen een natte rotswand drukte en blies.
Ze vroeg zich niet af of ze goed genoeg was. Ze maakte gewoon.
Wat er gebeurt als je handen het overnemen
In mijn atelier in Gent begeleid ik mensen via een workshop creativiteit — met art journaling, intuïtief creëren en keramiek als ingangen. Mensen die te veel denken. Die te hard werken. Die al lang iets voor zichzelf willen, maar het er telkens niet van komt.
Wat ik zie, keer op keer: als de handen iets te doen krijgen, wordt het hoofd stiller. Niet uitgeschakeld — maar rustiger. Als een motor die van de hoogste versnelling naar de tweede gaat.
Dat is geen magie. Dat is biologie.
Vanuit mijn achtergrond in positieve psychologie en creatieve therapie weet ik waarom dat werkt: zodra je aandacht naar iets tactiels en zintuiglijks gaat, heeft je zenuwstelsel letterlijk minder capaciteit over om te blijven malen. Je verplaatst — van controleren naar volgen. Van analyseren naar voelen.
En in dat volgen — van verf, van klei, van wat er ontstaat — komt er soms iets naar boven dat er al lang was, maar geen uitweg vond.
Wat een workshop creativiteit in Gent jou kan brengen
Een workshop creativiteit is geen kunstles. Er is geen eindresultaat dat ergens aan moet voldoen, geen voorbeeld om na te volgen, geen “fout” antwoord.
Mijn manier van werken ontstond op het kruispunt van beeldende kunst, creatieve therapie, systemisch werken en positieve psychologie. Vandaag komen die werelden samen in mijn atelier, waar ik mensen begeleid die verlangen naar meer rust, speelsheid en creativiteit.
Wat je meekrijgt is niet zomaar een leuke namiddag. Het is een verschuiving. Hoe groot die verschuiving is, hangt af van wat je meebrengt — maar bijna niemand vertrekt hetzelfde als hoe ze zijn binnengekomen.
Mensen die bij mij een workshop creativiteit volgen, zeggen achteraf dingen als:
“Mijn hoofd was eindelijk eens stil.”
“Ik heb in maanden niet meer zo gelachen.”
“Ik wist niet dat ik dit nodig had.”
Geen ervaring nodig. Geen talent vereist. Alleen de bereidheid om te beginnen.
Voor wie het kriebelt
Als je dit leest en je herkent dat kriebelen — die zachte aandrang om iets te maken, iets vast te houden, iets vorm te geven — dan is dat niet toevallig.
Dat is de homo creativus in jou. Die woont al in jou, vanaf het moment dat je voor het eerst iets vasthield. Net zoals die vrouw in de grot. Die ook gewoon begon — met wat ze had, in het halve donker, met beperkte tijd.
Hij geeft niet op. Hij klopt gewoon verder.
Misschien wordt het tijd om hem binnen te laten.
👉 Bekijk de creatieve workshops voor volwassenen in Gent — privé te boeken vanaf 2 personen, op jouw moment.
Of schrijf je in voor een maandelijkse sessie via de agenda — individueel in te schrijven, kleine vaste groep.
Liever met je team aan de slag? Bekijk de creatieve teambuilding in Gent.
Veelgestelde vragen over workshop creativiteit
Wat is een workshop creativiteit?
Een plek waar je via creatieve werkvormen — art journaling, intuïtief schilderen, keramiek, collage — ontdekt wat er in je leeft als de prestatiedruk wegvalt. Geen kunstles. Geen eindresultaat dat ergens aan moet voldoen. Wel een plek waar je handen het overnemen van je hoofd.
Heb je talent nodig voor een workshop creativiteit?
Nee. Creativiteit is geen talent — het is een manier van aanwezig zijn. Iets wat in elk mens leeft en alleen ruimte nodig heeft. Bijna iedereen die binnenkomt zegt “ik ben niet creatief”. Bijna niemand zegt dat nog als ze vertrekken.
Wat is het verschil tussen een workshop creativiteit en een kunstles?
In een kunstles leer je technieken en streef je naar een bepaald eindresultaat. In een workshop creativiteit gaat het om het proces — om te ontdekken wat er ontstaat wanneer je niet stuurt maar volgt. Er is geen juist of fout.
Waarom helpt creativiteit bij een vol hoofd?
Zodra je aandacht naar iets tactiels en zintuiglijks gaat, heeft je zenuwstelsel minder ruimte om te blijven malen. Dat is hoe het werkt — en precies waarom mensen na een creatieve workshop zeggen dat hun hoofd eindelijk eens stil was.
Is een workshop creativiteit iets voor mij als ik nooit iets creatief heb gedaan?
Juist dan. Wie nooit heeft geleerd “hoe het hoort”, heeft hier een voordeel — er is niets om af te leren. Je begint zonder verwachtingen, en dat is vaak precies wat het zo krachtig maakt.
Lees ook:
Art journaling workshop Gent | Intuïtief schilderen Gent | Keramiek workshop Gent | Spelen voor volwassenen | Creatieve workshops voor volwassenen
Waarom ik hierover schrijf
Ik ben Meike Janssens, beeldend kunstenaar, keramiste en creatief therapeut in Gent. Mijn manier van werken ontstond op het kruispunt van beeldende kunst, creatieve therapie, systemisch werken en positieve psychologie. Dagelijks begeleid ik volwassenen die verlangen naar meer rust, speelsheid en creativiteit in mijn atelier aan de Ottergemsesteenweg in Gent.
Wat je in deze blog leest, komt niet alleen uit opleidingen of boeken. Het komt uit honderden uren ervaring in mijn atelier, waar ik telkens opnieuw zie wat creëren met mensen doet.